11-07-09

 

Na een langere rustnacht dan normaal gingen we rond half half tien, om eens gezellig met de hele Nederlandse groep naar de markt in Luantya. Voor dat wij naar de markt gingen, maakten we een kleine tussen stop bij een schoenenwinkel waar wij 40 paar zwarte schoenen kochten voor de wees kinderen in Chipese die we eerder bezochten. Wim, Mr Kalima, Frydah en Liesbeth moesten we even wat moeite doen om de prijs kort te sluiten, maar na een half uurtje onderhandelen, konden ze er niet meer vanaf krijgen dan 5 procent per paar. Op naar de markt dan maar.

Na een klein ritje van 20 minutjes werden we bij de markt afgezet met de afspraak om rond half 2 weer te verzamelen. De bus ging weer weg, samen met Liesbeth en Isha, die de dag daarvoor gebeten is door een kat, en naar het ziekenhuis moest voor een injectie voor hondsdolheid.

De rest van ons, hebben zich prima vermaakt, met het rond kijken en vooral veel souveniers kopen. Het was wel erg heftig dat iedereen je na keek, dingen naar je riep of gewoon grof weg aan je zaten. Wij schrokken zelf het meeste van er een dronken man elke keer bij ons ging staan en ons aansprak en achter ons aanliep. Het werd ons geadviseerd om hem te negeren, maar dat is erg lastig als hij pal naast je staat. Na enkele minuten en dode blikken naar hem geworpen te hebben, achtervolgde hij ons niet langer. We liepen op een gegeven moment langs een visafdeling liepen en waar de vrouwen, die daar vis verkochten, werden nageschreeuwd. Na drie kwartier op de markt hebben rond geslenterd, verzamelde we ons bij een winkeltje. Waar we al snel gezeldschap hadden, van vele kinderen die je hongerig en smeekend aankeken. Na een kwartiertje gewacht te hebben, kwam onze bus, gelukkig mét Isha erin, aan.

Het was bij Isha, na wat enige moeite, gelukt om de injectie te krijgen. We ploften enigzinds vermoeid in de comfortabele stoelen van de bus en de terugreis was begonnen.

Verassend genoeg, maakten we nóg een tussenstop. Namelijk, bij een grote supermarkt. Iedereen is zijn nopjes. En er werden de lekkerste en de gekste dingen ingeslagen. Daarna gingen we nog met en heel stel bij een pizzaria eten bestellen. Maar de Zambianen zijn niet echt precies qua tijd, dus dat duurde wel even. Na een halfuurtje wachten kregen we onze bestellingen, en gingen we, sommige mét pizza en al, de bus weer in. Terug naar het guesthouse.

Daar gingen we ons super snel omkleden, want we gingen een voetbalwedstrijd spelen tegen de zambiaanse jongeren. Bij de Zambianen, was er één die overgelopen was, namelijk onse gastheer Simon. Na veel rennen, overtredingen en een doelpunt aan beide kanten, was de spanningen hoog. Als afsluiting moesten er 5 penalty’s genomen worden, omdat het al snel donker werd.

We wonnen de wedstrijd met 4 penalty’s tegen 2. Na een vreugdedansje en het Wihelmus gezongen te hebben, moesten we terug lopen naar het guesthouse. Morgen gaan we met de zambianen naar de kerk en daarna blijven we daar slapen, maar dat is weer een nieuwe dag, nieuw verhaal, voor morgen.

Reacties (2)

Oranje boven!

Ons “waarbenjij.nu”-tellertje geeft het mooi weer: 22 dagen.
We tellen af naar kaas, wijn, zalmrolletjes en Gentse terrasjes.
En doch verlaten we “ons” Afrika niet graag.
Het Afrika dat zich op 9 maanden tijd nog een laagje dieper in ons hart heeft genesteld.
Ons Zambia dat de laatste dagen helemaal “Oranje Boven” is geworden.

 

Alles staat heel even in het teken van 25 knotsgekke Nederlandse jongeren.
25 stuks. Eén voor één dolenthousiast.

 

Netjes ingedeeld in 3 interessevelden: gezondheid, (land)bouw en sport & onderwijs, met elk een mooi georganiseerd programma.
We crossen van hier naar daar, bereiden (westers) eten en bellen vooral heel veel rond.
We zijn de koningen van “back-up-plans” en combineren Vlaams, Hollands, Engels en Bemba bijna feilloos.

En de jongeren vinden het allemaal goed. Als ze moeten wachten, genieten ze er van, de aandacht van de kindjes geeft hun vast een warm gevoel en ze zien nu - vanuit hun interesse - hoe het er aan de andere kant van de wereld aan toe gaat.

 

En Chongo & Kaputula, die genieten mee van de lichte drukte. De weeskindjes worden even uit hun hoofd verbannen, projecten worden een mini-beetje stilgelegd en alles wordt overgenomen door die 25 blanken.

 

Na vorige week mocht dat wel. Weeskindjes zijn “mijn” kindjes geworden en als iemand hen raakt, gaat dat door merg en been. Pethias, “mijnen middelsten” stond voor de deur. Zijn schoenen waren kapot (het zal me leren, ik had maar niet voor de goedkoopste moeten gaan).

 

We kopen nieuwe … hij is klaar om zijn 27 km-rit in te zetten en fluistert dan:
- “do you remember the small one you saw last time”?
° “Your baby-sister?”
(het anderhalf jaar oude zusje hadden we een maand eerder zwaar ondervoed naar het ziekenhuis gebracht)
- “Yes, that one … she died last night. I’m here to buy her coffin”.

 

Chongo’s keel knijpt dicht en haar ogen vullen zich met tranen. Alle lessen pedagogie en sociale vaardigheden vliegen recht de vuilbak in. … Wie Chongo’s kindjes (k)raakt raakt Chongo.
Pehtias is hier helemaal niet voor nieuwe schoenen. De 15-jaar oude jongen komt een doodskist halen voor zijn kleine zusje. Een doodskist waar hij in het donker 27 km mee mag gaan fietsen, om er ’s nachts zijn zusje in te gaan leggen en ze in de grond te stoppen.

 

Chongo regelt een auto.
Pikt de kist op en rijdt met Pethias (en de doodskist op zijn schoot) 27 km in het donker door Zambia.
Van de hoofdweg op de aardeweg en van de aardeweg de bush in op wat zelfs te klein lijkt om een fiets door te laten.
Die weeskindjes hebben nu even geen prioriteit meer.

 

Nee, we sturen onze blanke en Zambiaanse kindjes op pad, op huisbezoeken, naar een farm of naar een mooi meer. We prepareren een barbecue, maken pannenkoeken en staan veel te vroeg op voor een ontbijt.

 

Ze zijn ook super, die kindjes …

Reacties (1)

De dag van de bush bush

6:15 ging de wekker de dag dat we de bush ingaan maar wel voordat we voor Dennis hebben gezongen. Met onze feestmutsjes op  en niet te vergeten onze toeters.  Samen ontbijten en 9:30 werden we opgehaald door de Jeep, die we vandaag tot onze beschikking hadden inclusief chauffeur. Daar begon onze reis van 2.5 uur hobbelende wegen takken op  de weg en zeer smalle paadjes, of te wel de bush bush in Afrika. Na de 1e groep gedropt te hebben en daar gekeken te hebben naar het moeras & genoeg foto’s te hebben gemaakt.  Want wat een super omgeving!  ging onze reis verder.    

We zagen een kudde wilde koeien en moesten omrijden door vallende
bomen,  te natte ondergronden.  Even later kwamen we aan bij een klein hutje waar 50 moeders met jonge kinderen, met  volle smart op  ons stonden te wachten. Ze kregen voorlichting over aids, gezond drink water, diaree, HIV positief / negatief enz. de spullen zijn klaargezet en ons werk kon beginnen, ondertussen was het al  13:15. De kinderen moesten worden gewogen, administratie werd bijgewerkt op Zambiaans tempo (en geloof ons dit is niet snel.) De moeders gingen in rijen staan om vervolgens door ons de kinderen te laten wegen. Het viel ons op dat de moeders de kinderen zo uit hun handen gaven aan ons terwijl wij toch echt vreemdelingen waren. Ook waren de kinderen vergeleken met vorige maand lichter. Ongeveer 1.5 kilo gemiddeld. Dit komt door het mindere eten wat er nu in de bush is . (dit weten we doordat er elke maand wel Zambianen naar dit afgelegen gebied komen om de kinderen te laten wegen & te laten injecteren.)  Na het wegen kregen de kinderen medicijnen en werden geïnjecteerd. We mochten helpen bij deze handelingen en het was echt leerzaam! Na het janken van de baby’s / jonge kinderen om de spuiten, hadden we dan gelukkig kleertjes mee waar vooral  de moeders erg blij mee waren. Inmiddels was het half 5 en werd het tijd om in te pakken en de andere groep in de bush op te zoeken. Na 70 minuten waren we bij de andere groep die al 3 uur op ons te wachten stonden. Maar tjha mobieltjes in de bush werkt niet, geen bereik dus ze hadden al bedacht dat het slapen in de bush was. Maar daar kwamen we dan eindelijk aan! En kon onze Jeep weer volgeladen huiswaarts.
Toen we terug kwamen was het toch wel erg donker en werd het al snel duidelijk dat er geen stroom was. Maar kaarsjes  & vuurkorven. Ze waren blij dat we terug waren want o o wat waren ze ongerust. Kortom het was een geweldige dag!!’

Anouk, Claudi, Janny, Jorieke, Ilona, Lynn, Koen, Liesbeth en Patrice.

Reacties (5)

Tubombeshe

Vanmorgen kwamen we na een bustocht van een half uur aan in Ibenga. In Ibenga bezochten we Tubombeshe,  waar we op de gevel van het hoofdgebouw de missie zagen staan:

 
OUR MISSION


To be effective, efficiënt and transparant pioneer in the provision of self employment.


We werden  officieel onthaald in het kantoortje van de voorzitter van Tubombeshe. Zowel de voorzitter als de secretaris waren er om ons te ontvangen en na een korte uitwisseling vroegen we of we ons konden voorbereiden op het interview dat we wilden afnemen en filmen. Dat vond hij  prima en we werden naar een trainingslokaal gebracht waar het lekker koel was. Wat was dat lekker om in een koel lokaal een kort werkoverleg te hebben.  Het leek alsof we minder tijd nodig hadden om de rollen en taken te verdelen  ter voorbereiding van het interview.   Nu iedereen wist wie wat  moest doen konden we beginnen met de rondleiding. De voorzitter gaf ons de rondleiding en Jacqueline deed samen met Christine het interview.  Hieronder de belangrijkste vragen en antwoorden:
Vraag: Wanneer is het trainingscentrum opgericht?
Antwoord: Op 24 mei 2004.
Vraag: Voor wie is het trainingscentrum bedoeld?
Antwoord: Mannen, vrouwen, kinderen van 5 tot 18 jaar, weesjes en kwetsbare kinderen.
Vraag: Welke trainingen worden hier verzorgd?
Antwoord: Praktische activiteiten  zoals drama, dans, voetbal, eenvoudig timmerwerk verzorgen we al.

Vraag: Wie verzorgen de trainingen?
Antwoord: De trainingen zullen voornamelijk door vrijwilligers verzorgd worden.
Vraag: Kunt u ons vertellen, welke resultaten u bereikt heeft in het afgelopen jaar.
Antwoord: We zijn nog niet begonnen met de trainingen. We zijn flink aan het voorbereiden  om de trainingen verder te ontwikkelen. De trainingen zijn vooral ook bedoeld om het zelfvoorzieningsniveau hoger te krijgen.
Vraag: Wat is het belangrijkste doel van het trainingscentrum?
Antwoord: Het helpen om de zwakkeren goede kansen te bieden om zich te ontwikkelen op allerlei gebieden.
Vraag: Wat krijgen jullie van de stichting GCMF?
Antwoord: Van de stichting krijgen we voornamelijk materiaal, waaronder machines en sportspullen.
Vraag: Worden jullie financieel ondersteund door de overheid?
Antwoord: Nee, wij krijgen voornamelijk steun van de stichting.
Vraag: Hoeveel mensen zijn betrokken bij het trainingscentrum?
Antwoord: 5937 mensen.
Vraag: Wat heeft jullie organisatie op dit moment het meeste nodig?
Antwoord: Schoolspullen, maar ook willen we graag meer gebouwen hebben, waarin praktische dingen gedaan kunnen worden.
Vraag: Wat zijn jullie plannen voor de komende periode?
Antwoord: Op dit moment is onze waterpomp het belangrijkste wat we voor elkaar willen hebben.  We verwachten dat deze pomp over vijf dagen klaar is. Verder willen we graag een voedingscentrum opzetten voor de kinderen die ondervoed zijn.
Vraag: Wanneer komen de kinderen naar het trainingscentrum?
Antwoord: In de weekenden en op feestdagen.


Je merkt al aan de antwoorden dat het trainingscentrum meer is dan een plek waar trainingen verzorgd gaan worden. Tubombeshe is een plek waar mensen uit de regio betrokken worden bij doelstellingen om zelfvoorzienend te kunnen zijn. Al voordat het trainingscentrum operationeel is worden er tal van activiteiten opgezet  en zijn bijna zesduizend mensen direct betrokken bij de activiteiten van Tubombeshe. Allemaal goede en mooi dingen vinden wij.

Chilufya Claude, Christine,  Hanneke, Jacqueline, Jorien,  Kelly N., Kelly S., Manouk, Mr. Kalima, Purity, Precious, Suzanne enVictor.

 

cimg1435c

cimg1431c

cimg1430c

cimg1429c

cimg1426c

Comments Off

Bilima Primary School and Lake Kashiba Adventure

It was 07:30am on a beautiful sunny day,on a Thursday,09th July.The Dutch and Zambian youths were all geared for work and adventure,both.We left the G.C.M.F Guest House at approximately 07:45am.Forty minutes later we were already at Bilima Primary School and there we found all teachers and pupils alike,except the school manager,were anxiously waiting on us,as they were expecting us.We were welcomed by the deputy school manager,Jonathan Muyembi,who is one of the Sports and Education,Zambian youth group members and a few pupils.The school manager was very happy that we had come.We were assigned to go to different classes,divided into two groups to handle two classes each,as the school,at that time only had the Grades Five,Six and Seven.In our group,we given the Grade Seven class.We were,namely;Victor,Claude,Kelly,Jacqueline,Purity,Christine,Susanna and Jonathan who was,apparently the class teacher for this particular class.

We helped Jonathan teach the English subject and also Mathematics.During the both lessons,we noticed how difficult it was for pupils to understand the topic of discussion and therefore we,the Zambian youths helped the Dutch youths with translation of what was being taught.

An hour later,we were out of the classroom as it was break time for the pupils.So we thought we could make use of this time for some games,with games and so we set off for the games.We played a lot of different games up until 12:00am and before could we knew it,the bus arrived at the school and that meant we had to leave the school and the pupils for Lake Kashiba.So we left for the lake at approximately 12:45am.

We arrived at Lake Kashiba at approximately 1:30pm.While at the lake,we enjoyed swimming and barbique and a few soft drinks.And after all was said and done,we were now ready to head backt to the Guest house.So we left Lake Kashiba at 4pm and reached the guest house at almost 5pm.

Therefore,the entire youth group,both Zambian and Dutch,were happy that all was achieved successfully and everybody had a unique time and of course looked forward to the next day and its challenges.

Thank you,

Claude Chilufya Musanshi

Reacties (7.647)

St. Anthonys Health center

Vandaag zijn we met de gezondheidsgroep naar St. Anthonys Health center gegaan. Eerst hadden we de onderwijs groep afgezet in Billima want zij zaten bij ons in de bus. Het was de bedoeling dat wij hier eerst ons activiteit met het groeiboekjes zouden doen maar volgens mrs. Kalima zouden we direct door gaan naar St. Anthonys Health center dus hebben we dat maar gedaan. Daar aangekomen werden we ontvangen door een vriendelijke non. We moesten in een klein hokje gaan zitten en kregen uitleg over hoe en wat van het Health center. Hierna hebben we onze spulletjes gegeven aan de non. Dit waren spulletjes zoals katheters, gaasjes en verband, baby/kinder kleding en een weegschaal. De non was hier heel erg blij mee en wist niet hoe ze moest reageren. Voor haar en haar collega’s hadden we nog een radio op zonne-energie en warme truien vor de nachtdienst meegenomen.

Nadat we onze spulletjes haden afgegeven kregen we een rondleiding. We hebben alle afdelingen gezien en er lagen in totaal maar 3 patienten echt weinig. Na de rondleiding mocht jezelf weten waar je nog even wou kijken. Een aantal zijn bij de polikliniek gaan kijken. Hier zaten een aantal mensen te wachten op hun medicijnen of om te worden onderzocht door de dokter. Je kon het vergelijken met een dokterspost met apotheek. Alleen was er geen dokter en zaten mensen gewoon op hem te wachten.

Na een tijdje rond gekeken te hebben zijn we buiten in het gras gaan liggen wachtend op de bus. Alleen was er een mis communicatie en kwam de bus niet want volgens mrs. Kalima gingen we helemaal niet naar de billima school heen. Maar na een paar telefoontjes kwam de bus ons toch ophalen en ons naar de Bilima school te brengen.

Op school zijn we direct begonnen met de groeiboekjes. Dit was veel leuker dan in Switi omdat het hier veel georganiseerde was en er geen andere kinden uit de buurt bij kwamen. We hadden van alles genoeg en de kinderen stonden allemaal netjes in de rij en gingen elk onderdeel zoals meten, wegen, tandenpoetsen en een potje vaseline langs. Om half 1 zijn we weggegaan bij de school en zijn richting Lake Kashiba gegaan.

Reacties (5)

Nampamba farm & bbq + zwemmen Lake Kashiba

Vanmorgen is de landbouw/bouw groep richting nampamba gegaan. Dit is een hele grote farm van zo’n 50.000 hectare. Toen we daar aan kwamen kregen we eerst een korte uitleg over het bedrijf. Daarna zijn we in een pick up truck gestapt en naar een plek gereden waar ze het water vandaan halen voor alle sproei installaties. Nadat hij hier een korte uitleg over had gegeven, hebben we een hele tocht gemaakt over de farm om uiteindelijk bij het maïs te helpen. Dit deden ze allemaal met de hand! We moesten de maïskolven plukken van de stengels die al op de grond lagen. Ze vertelden ons dat de mensen die dit werk doen, dit 8 uur per dag doen!

Vervolgens zijn we weer in de truck gestapt en naar de weilanden gereden waar ze sproei installaties gebruiken. De weilanden zijn hier rond, omdat de sproei installatie dan rondjes kan draaien. De installatie doet er 24 uur over om een rondje te maken. Na dit, zijn we naar de opslagplaats/werkplaats gereden. Hier stonden allemaal machines (trekkers, combaine, ploeg e.d.). Precies hetzelfde als in Nederland. Daarna zijn we naar een veld gegaan waar ze eco diesel verbouwen (een soort kleine boompjes/struiken). Toen zijn we naar de opslag silo’s geweest. Hier zat allemaal maïs in. Hier kwamen ook vrachtwagens van buiten af om te laden of te lossen. Na dit zijn we richting de bbq gereden.

Na veel gehobbeld  te hebben in ons busjes (zonder vering) over zandweggetjes, kwamen we aan bij de plek waar we gingen bbq-en (Lake Kashiba). Hier hebben we eerst gezwommen. Het water was helemaal niet koud. De meeste Zambiaanse jongeren konden niet zwemmen maar gingen wel in het water zitten. Sommige jongeren sprongen ook van rotsen af het water in. Enkele Zambiaanse jongens hadden ondertussen de bbq al aangemaakt, met hooi en wat kolen. Hier hebben we gezellig gezeten en onder andere worst, kip en aardappels gegeten. Na zo’n 4 uur daar te hebben gezeten zijn we weer richting het guesthouse gereden.

Reacties (2)

Een likje verf

Hallo allemaal,

Wij zijn vandaag met de land(bouw)groep naar Ibenga geweest om te kijken hoever ze met het boorgat voor de pomp waren. Tijdens de rit moest de chauffeur plotseling remmen en hoorden we een knal. Achteraf bleek hij een varken te hebben aangereden. Het diertje leefde nog, maar liep wel moeilijk. Alle Nederlanders waren geschrokken en de Zambianen maalde er niet veel om. Toen we aankwamen bij Ibenga werden wij warm verwelkomd door alle kinderen en kregen we een rondleiding. Daarna gingen we bij het boorgat kijken. Ze waren gister begonnen met boren en zitten nu op 5 meter diepte. Het duurt nog zeker 5 werkdagen voor het gat klaar is, dus dat betekende voor ons jammer genoeg nog geen pomp plaatsen. Toen we op het punt stonden om weg te gaan, begonnen de kinderen spontaan voor ons te dansen en te zingen. We zijn ook nog gevraagd om even in het gastenboek te schrijven.

Daarna zijn we door naar Chipese gereden met ons busje om daar het huis verder af te verven. Toen we daar aankwamen zagen we allemaal vlekken op de muur. Wat bleek nou, iemand had er over heen geverfd, dat zag er natuurlijk niet uit! We hadden verf mee gekregen in de bus en later bleek toen we de deksel eraf haalden, dat het de verkeerde verf was. Judith heeft rond gebeld en Chongo(Sofie) te pakken gekregen, zij zou proberen de goede verf mee te nemen. Wij zijn toen maar begonnen met het schoonmaken van de ruiten.
De vrouw van Mr. Kalima was er en zij geloofde maar niet dat wij die vlekken er niet op hadden gemaakt, dat vonden wij niet leuk natuurlijk! Na de hele middag gezeur en vrij weinig kunnen doen, was er een oplossing. Alle raamkozijnen zijn toen opnieuw geverfd met de goede kleur en we komen later nog een keer terug om de buitenmuur en vloer opnieuw te doen.

Erica en Manouk namens de land(bouw)groep.

 

dsc_0533c

dsc_0298c

Reacties (1)

Four hours back into time at Britonester pre-primary school

It was a windy Wednesday morning, 8th July,2009.The Dutch and the Zambian youths(Sports and Education group),collectively made head ways to Britonester Pre-primary School,5 minutes of walk from the Guest House,at exactly 09:00am.

At 09:05am we were already at the school.The school has three(3) classrooms for pre-school,Grades One and Two,respectively.Among ourselves we subdivided into smaller groups and in our group we were,namely:Christine,Kelly,Jacqueline and Claude.We were assigned to attend to the Grades One and Two,respectively who are apparently in the same classroom.We witnessed how the class teacher has adopted a teaching technique which does not interfere with either of the lessons the two grades have.

The teacher gives different lessons to these pupils at the same time by separating the black board into two halves for.On this day,the teacher specifically was teaching the pupils physical Science and the topic was ”Natural and man-made Sources of Light”.The pupils were apparently knowledgeable about the lesson and therefore we all had an easy and impressive time with them.At 11:00am,the pupils were relieved of lessons for a 30 minutes break and it was during this break time that we had games with the pupils.We blew ballons with them,painted their faces and also did some jumping games.At 11:30am we went back into the class and continued with the Science lesson.The pupils were given an assignment in form of an exercise about the topic.Fourty Five minutes later the pupils were all finished with the exercise and handed their books to the teacher for marking and corrections.We also helped to mark and make corrections.After all was said and done,we asked the teacher if we could again have be given some time to give the pupils some gifts.We gave out a few writing pads,books,crayons,pens and pencils.After all was done,just before we left for the guest house,we asked the teacher if we could spend a few minutes with her to ask some questions.And the questions we asked and the answers were as follows:

Q:”Is it by law that all Zambian school pupils have to wear black school shoes?”

A:”It is strongly recommended that children wear black shoes”

Q:”What happens when a pupil misses classes?”

A:”The first time they get a warning and the second time they get punished”

Q:”What sort of punishment is given to such a pupil?”

A:”They pupils are sent to pick trash around the school”

Q:”Do you have a special teacher for children with special learning needs(children with learning disabilities?)”

ANS:”NO.It is the same teacher who does everything after school”

Q:”Which subject do the kids like the most and which one do they dislike the most?”

A:”They like Mathematics the most and they do not like Religious Education”

The teacher answered these questions accordingly and we were satisfied with the answers she gave us.We left for the guest house and we told the teacher that we will be back to the school at 02:pm for sports with pupils since fortunately it was the day for Physical Education(P.E),according to the school calender.

At 02:00pm we headed back to the school and we found the pupils already in their sports attires.We began the various sports we had prepared for them.We all enjoyed the sporting activities and before we knew it,it was already 03:00pm which meant that sports were over and the kids had to go back to their homes.We all,together with the children left the school.We went to the guest house and the children went to their respective homes.

We were all(Sports and Education group ),happy that the day was a success.We look forward to the next assignment.

cimg1385c

cimg1384c

cimg1371c

cimg1363c

cimg1354c

cimg1352c

cimg1350c

cimg1342c

cimg1330c

cimg1327c

Reacties (33.349)

Mr. Kalima’s Britonester school

<!– @page { size: 8.5in 11in; margin: 0.79in } P { margin-bottom: 0.08in } –>

08 -07- 09

Onderwijsgroep,

Vandaag gingen we naar een peuterschool, van Mr. Kalima.

We werden opgedeeld over de 2 klassen,

Kelly S, Jacqueline, Chilufya en Christine werden ingedeeld bij de oudste kinderen, waar de leeftijd tussen 5 en 8 ligt. Vandaag kregen ze les over de natuurlijke bronnen van licht, zoals de zon, de maan en de sterren.

Ook leerden ze welke bronnen van licht gemaakt waren door de mens, zoals lucifers, gloeilampen en de zaklamp.

Wij hebben buiten met hun het lied ”hoofd, schouder, knie en teen” gezongen met de daarbij horende passen. Daarna deden we een spel met een springtouw, waar ze dan overheen moesten springen en daarbij een lichaamsdeel moesten aanraken. Later hebben we kinderen nog geschminkt en ieder kind kreeg een ballon met een leuk plaatje erop. Daarna gingen de kinderen weer terug naar de klas en was het tijd voor de lunch.

Rond 2 uur ’s middags kwamen we weer terug om sport en spel te geven. We gingen touwtje springen, deden de zambiaanse variatie van zakdoekje leggen, voetballen, lummelen en nog veel meer.

Dit hebben we tot een uur of 3 gedaan, daarna was er alweer een schooldag voor de kinderen voorbij.

Geschreven door: Kelly Spin en Jacqueline de Ruig.

Reacties (2)