11-07-09

juli 13th, 2009 Hanneke Damman


 

Na een langere rustnacht dan normaal gingen we rond half half tien, om eens gezellig met de hele Nederlandse groep naar de markt in Luantya. Voor dat wij naar de markt gingen, maakten we een kleine tussen stop bij een schoenenwinkel waar wij 40 paar zwarte schoenen kochten voor de wees kinderen in Chipese die we eerder bezochten. Wim, Mr Kalima, Frydah en Liesbeth moesten we even wat moeite doen om de prijs kort te sluiten, maar na een half uurtje onderhandelen, konden ze er niet meer vanaf krijgen dan 5 procent per paar. Op naar de markt dan maar.

Na een klein ritje van 20 minutjes werden we bij de markt afgezet met de afspraak om rond half 2 weer te verzamelen. De bus ging weer weg, samen met Liesbeth en Isha, die de dag daarvoor gebeten is door een kat, en naar het ziekenhuis moest voor een injectie voor hondsdolheid.

De rest van ons, hebben zich prima vermaakt, met het rond kijken en vooral veel souveniers kopen. Het was wel erg heftig dat iedereen je na keek, dingen naar je riep of gewoon grof weg aan je zaten. Wij schrokken zelf het meeste van er een dronken man elke keer bij ons ging staan en ons aansprak en achter ons aanliep. Het werd ons geadviseerd om hem te negeren, maar dat is erg lastig als hij pal naast je staat. Na enkele minuten en dode blikken naar hem geworpen te hebben, achtervolgde hij ons niet langer. We liepen op een gegeven moment langs een visafdeling liepen en waar de vrouwen, die daar vis verkochten, werden nageschreeuwd. Na drie kwartier op de markt hebben rond geslenterd, verzamelde we ons bij een winkeltje. Waar we al snel gezeldschap hadden, van vele kinderen die je hongerig en smeekend aankeken. Na een kwartiertje gewacht te hebben, kwam onze bus, gelukkig mét Isha erin, aan.

Het was bij Isha, na wat enige moeite, gelukt om de injectie te krijgen. We ploften enigzinds vermoeid in de comfortabele stoelen van de bus en de terugreis was begonnen.

Verassend genoeg, maakten we nóg een tussenstop. Namelijk, bij een grote supermarkt. Iedereen is zijn nopjes. En er werden de lekkerste en de gekste dingen ingeslagen. Daarna gingen we nog met en heel stel bij een pizzaria eten bestellen. Maar de Zambianen zijn niet echt precies qua tijd, dus dat duurde wel even. Na een halfuurtje wachten kregen we onze bestellingen, en gingen we, sommige mét pizza en al, de bus weer in. Terug naar het guesthouse.

Daar gingen we ons super snel omkleden, want we gingen een voetbalwedstrijd spelen tegen de zambiaanse jongeren. Bij de Zambianen, was er één die overgelopen was, namelijk onse gastheer Simon. Na veel rennen, overtredingen en een doelpunt aan beide kanten, was de spanningen hoog. Als afsluiting moesten er 5 penalty’s genomen worden, omdat het al snel donker werd.

We wonnen de wedstrijd met 4 penalty’s tegen 2. Na een vreugdedansje en het Wihelmus gezongen te hebben, moesten we terug lopen naar het guesthouse. Morgen gaan we met de zambianen naar de kerk en daarna blijven we daar slapen, maar dat is weer een nieuwe dag, nieuw verhaal, voor morgen.

Reacties

2 reacties op “11-07-09”

  1. Kaputula - Simon zegt:

    Overgelopen? Als ik mag kiezen tussen Hollander of Zambiaan kies ik nog altijd voor Zambiaan…

    Maar goed, ik heb mijn fout ondertussen wel ingezien en na twee fantastische weken tussen jullie zal ik in Nederland zeker met jullie meevoetballen.

    Blijven gaan, met evenveel goesting

  2. Ellen zegt:

    Leuk om jullie belevenissen te lezen. En wat een gedoe zeg 50 paar zwarte schoenen…hoe weet je welke maat ze hebben?
    Wat vervelend voor Isha. Ik hoop dat haar herder goed voor haar zorgt.

    liefs aan allemaal!