Het OVC Orphans and Vulnerable Children

juli 16th, 2009 Suzanne Reimink


<!– @page { size: 8.5in 11in; margin: 0.79in } P { margin-bottom: 0.08in } –>

Gisteren zijn we met onze onderwijs/sport groep naar Inbenga geweest naar een OVC center. Orphans and Vulnerable Children. Dat is een centrum wat een deel is van het ziekenhuis in Ibenga. Waar ze dus wezen en gehandicapte kinderen opvangen, het is wel alleen voor meisjes. Deze kinderen slapen ook hier. Toen we bij het centrum aankwamen was er een meisje met een verbrand gezicht en zonder handen. En toen schrokken we als groep eigenlijk wel een beetje. Daarna werden we opgevangen in de recreatie ruimte, waar we even een korte uitleg kregen. Na de uitleg kregen we een rondleiding door het gebouw. Het zag er allemaal heel mooi uit. Ze hadden onder andere een eigen sportzaal met alle moderne apparatuur, en een eigen tuin met bananenbomen en allerlei gewassen. Ook hadden ze een soort van werkkamer waar ze eigen protheses konden maken voor de kinderen. Ook hadden ze lokalen met mooie tafels en stoelen waar ze hier bij de meeste scholen waar we zijn geweest jaloers op zullen zijn. Na de rondleiding hebben we een interview met een van de zusters gehouden waar we al onze vragen kwijt konden. Na het interview kregen we Nshima en gingen we samen met de meiden die daar wonen eten. Na het eten hebben we ons programma gedaan. We zijn begonnen met armbandjes en kettinkjes maken. Was echt heel erg leuk, zelfs kinderen zonder hand of handen konden ze maken. Het was heel indrukwekkend om dat eens mee te maken. Daarna gingen we naar buiten om sport activiteiten te doen. Natuurlijk wel wat aangepast aan de situatie. Maar de meiden konden echt heel veel en hebben ons echt verbaasd. Ze konden het springtouw draaien zonder handen, maar ook springen met een kunst been. Na het sporten gingen we nog weer even naar binnen waar we onze knuffels hebben uitgedeeld door spelletje

Reacties

2 reacties op “Het OVC Orphans and Vulnerable Children”

  1. Ellen zegt:

    Wat een afwisselend programma hebben jullie. Zo lig je lekker te zwemmen in een mooi lake en de volgende dag ben je armbandjes aan het maken met weeskinderen en ga je touwtje springen met kinderen die ledematen missen. Heftig hoor.
    Ik zou de rest van het jaar nodig hebben om bij te komen van 3 weken zambia…..

    liefs,Ellen

  2. Ans Heeirnk zegt:

    he hallo allemaal maar weer,

    Iedere keer verbaas ik me weer over de verhalen.
    en ik kan niet wachten Suzanne om je verhaal “live” te horen, daar trekken we wel even een paar coachuurtjes voor uit als het nodig is.

    hartelijke groeten voor jullie allemaal
    Ans