De vliegreis en onze eerste ervaring met Zambia

 


De eerste sfeerindrukken van het Afrikaans savanne landschap hebben we tijdens onze vliegreis opgedaan in Lilongwe (de hoofdstad van Malawi). Vanuit het vliegtuig konden we de lage bomen, zandpartijen en lage struiken waarnemen. De fototoestellen en filmcamera’s kwamen van pas om dit allemaal voor iedereen thuis op beeld vast te leggen. We ervaren dit als de voorbode van al het mooie wat we in de komende dagen zullen tegenkomen.
Tijdens het schrijven van dit eerste bericht realiseer ik me dat we pas enkele uurtjes in Lusaka zijn na een lange reis van ruim 21 uur die donderdag 2 juli begonnen is in Raalte. In Raalte hebben we een mooie gezamenlijke afscheid gekregen van onze familie, vrienden en kennissen. Half vier ’s middags was het afscheid en ondertussen hebben we onze vliegreis gemaakt van Amsterdam Schiphol naar Nairobi, van Nairobi naar Lilongwe en vervolgens van Lilongwe naar Lusaka. Een lange reis waarbij enkelen van ons het even moeilijk hebben gehad. Ze waren dan ook blij toen we ons eerste onderkomen konden betrekken.
Chachacha een Backpackers onderkomen in Lusaka is de plek waar we de eerste nacht in Zambia zullen doorbrengen. En zaterdag 4 juli zullen we met onze bus -een 29 seater- naar Mpongwe vertrekken.
Vandaag hebben we op onze eerste reisdag met z’n allen al veel meegemaakt in Zambia. De eerste ervaring is de aankoop van de visa op het vliegveld van Lusaka. Er waren drie loketten en enkele medewerkers achter de loketten hebben een verdeling gemaakt bij het uitschrijven van de visa. Toen één loket klaar was, werd dit loket gesloten. De medewerkers achter het andere loket wilden ook hun loket sluiten, terwijl vier van ons nog geen visum hebben gekregen. Dat was schrikken. Gelukkig kwam dit niet zover en kregen we ook voor de laatste vier de visa. Een tweede ervaring met Zambia was de bus die ons ’s middags van Chachacha naar het centrum van Lusaka bracht. Die bus kwam 1,5 uur te laat en boos worden heeft geen zin. Een van ons roept daarbij spontaan: “We kennen de klok nu ook niet meer en nemen de tijd.” Gelukkig is het bij deze uitdrukking gebleven, want we hebben een vol programma voor de komende drie weken. Zonder de klok lukt het ons echt niet om zo veel mooie onderdelen van het programma te doen. Een andere ervaring was – en we konden dat weten, want we hebben hier eerder in een training erover gehad - het maken van foto’s van mensen. Tijdens een busreis hebben we foto’s gemaakt van een man. Hij reageerde hier boos over. We weten nu ook dat het maken van foto’s van mensen gewoonweg niet kan. Dat hebben we dan ook heel snel geleerd. En we denken ook dat we nog heel veel zullen leren in Zambia. Vandaag zijn we allemaal goed aangekomen in Zambia. Dat is mooi en een gerustelling voor de thuisblijvers